Uitgangspunt co-ouderschap niet vanzelfsprekend het beste voor kinderen

SmeetsGijbels positief kritisch over nieuwe wetsvoorstel kinderalimentatie VVD en PvdA

23 FEBRUARI 2015, AMSTERDAM, THE NETHERLANDS
Samenvatting
Het zojuist door VVD en PvdA ingediende wetsvoorstel voor Kinderalimentatie wordt door advocatenkantoor SmeetsGijbels positief kritisch ontvangen. Een regeling waarbij het ten eerste duidelijk is waar de ouder voor betaalt en welk deel van die kosten door de moeder en welk deel door de vader wordt betaald. Tevens uit SmeetsGijbels haar zorg dat een 50/50 regeling bij co-ouderschap helemaal niet altijd de beste regeling voor kinderen is.

Het door de VVD en PvdA ingediende wetsvoorstel met de naam Wet herziening kinderalimentatie heeft tot doel om het welzijn van de kinderen te bevorderen door conflicten over de kinderalimentatie te beperken. VVD en PvdA zijn van mening dat de acceptatie om kinderalimentatie te moeten betalen groter zal worden door een goede, eenvoudige en transparante regeling. Zo'n regeling zou minder snel tot conflicten leiden.

De vraag is of het wetsvoorstel daadwerkelijk haar doelen kan bereiken? Daarbij staat voorop dat een regeling die tot minder conflicten tussen scheidende ouders leidt, steeds gewenst is.

De belangrijkste nieuwe zaken in het wetsvoorstel zijn:

  • de berekening van kinderalimentatie wordt in de wet vastgelegd;
  • ouders moeten zelf in staat zijn de kinderalimentatie te berekenen;
  • er komt voor beide ouders een minimum kinderalimentatiebedrag;
  • er wordt meer rekening gehouden met de tijd die een ouder aan de zorg voor het kind besteedt;
  • de alimentatie stopt bij 18 jaar of bij 23 jaar;
  • een stiefouder hoeft geen kinderalimentatie meer te betalen'

De berekening / minimum bedrag

De onvrede bij ouders om kinderalimentatie te betalen wordt meestal veroorzaakt doordat de betaler niet goed weet waar het geldbedrag precies aan besteed wordt. De ouder die de kinderalimentatie ontvangt, kan de kinderalimentatie naar eigen inzicht besteden, zonder daarover verantwoording af te hoeven leggen aan de andere ouder. Dat leidt tot onvrede en onbegrip, zeker als de exen slecht contact met elkaar hebben. Deze problematiek is overigens ook, en veel vaker aan de orde bij het betalen van partneralimentatie.

Het wetsvoorstel beoogt  hierin verandering te brengen. Te betwijfelen valt echter of een simpeler manier van berekenen zal leiden tot meer begrip voor de betaling. Zeker als de hoogte van de kinderalimentatie gelijk blijft en, zoals het wetsvoorstel wil, er een minimum kinderalimentatie wordt geïntroduceerd. 

Het beste lijkt nog steeds dat tussen de ouders zo goed mogelijk wordt bepaald waarvoor de kinderalimentatie wordt betaald. Is dat voor kleertjes, een voetbalclub, school, eten, enz. Als de ouders dat helder hebben weten zij hoe de alimentatie wordt besteed en zal de weerstand om dat te betalen minder zijn. Vrijwel alle scheidende ouders zijn bereid voor hun kind te betalen als de kosten inzichtelijk zijn. 

SmeetsGijbels pleit voor een regeling waarbij ten eerste duidelijk is wat de kinderen kosten (waarvoor betaal ik als ouder?). Daarnaast moet duidelijk zijn welk deel van die kosten door de moeder en welk deel door de vader wordt betaald.

Rekening houden met aandeel in de zorg

Een belangrijk punt van het wetsvoorstel is dat er meer rekening wordt gehouden met de hoeveelheid zorg die een ouder na de scheiding voor de kinderen heeft. Steeds vaker ontstaat er na de scheiding een soort van co-ouderschap waarbij de zorg voor de kinderen (ongeveer) gelijk tussen de ouders is verdeeld. Dat betekent bijvoorbeeld dat de kinderen dus vaker eten en drinken bij de ouder die tijdens het huwelijk niet de hoofdverzorger was (in de praktijk vaak de vader, die kostwinner is). Die kosten heeft de ouder met het grootste zorgaandeel in de zorg dus niet meer. Het zou dan ook niet redelijk zijn om de andere ouder daarvoor toch de kinderalimentatie te laten betalen. 

Een oplossing voor problemen tussen de ouders over de uitgaven voor hun kinderen is in de praktijk vaak het openen van een bankrekening speciaal voor de kinderen, waar de ouders alleen bedragen vanaf kunnen halen als zij daar beiden toestemming voor geven. Zo is er altijd duidelijkheid waarvoor een bedrag wordt opgenomen en het dwingt de ouders om met elkaar te overleggen over de (kosten van de) kinderen.

Duur kinderalimentatie t.b.v. studenten langer

Voor ouders van studerende kinderen wordt de duur van de alimentatie langer. De Wet bepaalt nu dat de alimentatieverplichting eindigt als een kind 21 jaar wordt. Het Wetsvoorstel verlengt de verplichting voor studerende kinderen tot 23 jaar. Deze wijziging lijkt logisch en juist. In de praktijk wordt al vaak een langere termijn dan 21 jaar tussen de ouders overeengekomen. 

Zorgen: uitgangspunt co-ouderschap

Zorgen over het wetsvoorstel zijn er ook. Met name het idee dat co-ouderschap de norm moet worden. Met co-ouderschap wordt dan bedoeld dat iedere ouder de helft van de tijd voor de kinderen zorgt. VVD en PvdA signaleren dat er de laatste jaren steeds meer sprake is van evenwichtige verdeling van werk en zorgtaken tussen de ouders. Evenwicht tussen werk en privé is op zich een goede ontwikkeling, maar evenwicht in dit kader wil niet perse zeggen dat alles door de helft gedeeld moet worden.

Voor een goed functionerend co-ouderschap is een hele goede communicatie en afstemming tussen de ouders vereist. Dat betekent dat er in ieder geval tussen de ouders rust is en alleen dan kan een 50/50 co-ouderschap goed functioneren. In veel gevallen is er echter na de scheiding geen goede communicatie en afstemming tussen de ouders (meer) mogelijk, waarvan de kinderen de dupe zijn. 

Helaas komt het regelmatig voor dat ouders meer voor zichzelf een co-ouderschap wensen dan voor de kinderen. Hoe begrijpelijk dit vanuit de ouder ook is, SmeetsGijbels meent dat in iedere scheiding de belangen van de kinderen voorop dienen te staan. Ouders dienen hun eigen wensen te parkeren als het belang van de kinderen een andere zorgregeling vereist. Goede afspraken over de zorg zijn van groot belang, maar het gaat te ver om co-ouderschap de norm te maken. 

De stiefouder

Het wetsvoorstel stelt ten slotte de stiefouder vrij van de verplichting om kinderalimentatie te betalen. Als een gescheiden ouder hertrouwt, wordt de nieuwe ouder 'stiefouder' genoemd. Zolang dat huwelijk duurt is de stiefouder gehouden een kinderalimentatie te betalen voor het stiefkind dat onderdeel uitmaakt van het gezin van de ouder en stiefouder, waarbij de hoogte mede afhangt van de bijdrage die de ouders betalen. Deze keuze van initiatiefnemers is principieel ingegeven aangezien zij menen dat alleen de beide ouders verantwoordelijk zijn voor de zorg voor hun kinderen. Zij realiseren zich dat deze keuze voordelige maar ook nadelige gevolgen kan hebben voor de hoogte van de kinderalimentatie.

SmeetsGijbels vraagt zich vanwege deze nadelige gevolgen af of deze keuze wel gemaakt dient te worden. Er valt een onderhoudsplichtige (stief) ouder weg en daardoor kan het bedrag dat beschikbaar is voor een kind (nog) lager uitvallen. 

Citaten
"Vaak is een 50/50 regeling helemaal niet de beste regeling voor de kinderen. Voor ouders is het fijn de kinderen zo vaak mogelijk te zien, maar een 50/50 regeling betekent ook dat de kinderen geen vaste basis hebben, zij moeten als het ware iedere week naar een ouder verhuizen. De ervaring in de praktijk is dat dit voor de kinderen vaak niet de rust geeft die zij nodig hebben. " Lonnek Timmermans, partner SmeetsGijbels
Contactpersonen
Download PDF
Download PDF
Over SmeetsGijbels

SmeetsGijbels is een succesvol landelijk en internationaal opererend advocatenkantoor gespecialiseerd in familie- en erfrecht en mediation.Vanuit de vestigingen Amsterdam en Rotterdam bedienen de gedreven en eveneens in mediation gespecialiseerde partners hun cliënten. Het kantoor staat bekend om haar effectieve, integere en discrete aanpak van complexe zaken. De partners van SmeetsGijbels hebben met elkaar gemeen dat zij persoonlijk tot het uiterste gedreven zijn om de belangen van hun cliënten zo optimaal mogelijk te behartigen. Met een indrukwekkende staat van dienst en in de wetenschap dat de partners van SmeetsGijbels altijd elkaars expertise kunnen aanwenden om tot de gewenste resultaten te komen, wordt dit kantoor dan ook met recht beschouwd als een van de beste familie-en erfrechtkantoren van Nederland.

berichten